Αναζήτηση

Λήψεις (downloads)

Προγράμματα Δασικού Ενδιαφέροντος

Διαδικτυακό ΓΣΠ

WebGIS

Τα συστήματα Web-GIS αποτελούν µία πλατφόρμα που έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν ευέλικτα εργαλεία στο χειρισµό των διαθέσιµων γεωγραφικών δεδομένων, συντελώντας  µε  αυτό  τον  τρόπο  στην  δημιουργία  ενός  οπτικού  και  δυναμικού χάρτη στην οθόνη ενός Η/Υ και ο οποίος στη συνέχεια  μπορεί να χρησιμοποιηθεί για  τη  παραγωγή  ενός  αναλογικού  προϊόντος  µέσω  των  κατάλληλων  εργαλείων εκτύπωσης που παρέχει το σύστημα.
Ένα δικτυακό ΓΣΠ είναι ένα σύστημα το οποίο μπορεί να λειτουργήσει στο διαδίκτυο. Είναι το μόνο λογισμικό που μπορεί να δημιουργήσει ιστοσελίδες με δυναμικούς χάρτες, καθώς τα συνηθισμένα πρωτόκολλα ανάπτυξης ιστοσελίδων (HTML, XML κλπ) δεν επιτρέπουν την δημιουργία σελίδων στον παγκόσμιο ιστό που να έχουν τα χαρακτηριστικά των κλασσικών Γ.Σ.Π.

Όπως  σε  πολλά  επιστημονικά  πεδία  έτσι και σε αυτήν την περίπτωση δεν  έχει καθοριστεί ακόμα ο ακριβής  όρος  για  την  περιγραφή   των  προγραμμάτων ΓΣΠ που βασίζονται στο διαδίκτυο. Ποικίλες  ονομασίες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς όπως Internet GIS, GIS on-line, Distributed Geographic  Information  (DGI) και  Web-based  GIS  ή  απλά  Web  GIS. Αυτοί οι όροι είναι παρόμοιοι αλλά πολλές φορές έχουν διαφορετικές ερμηνείες. Όλες φαίνονται  να  έχουν  σχέση  µε  πρόσβαση σε  δεδομένα  ΓΣΠ και  την επεξεργασία των µέσω του Διαδικτύου.  Εντούτοις  ένα Internet  GIS  µπορεί  να  µην  είναι  ίδιο  µε  τα  Web-based GIS. Ακόμη χρησιμοποιήθηκαν οι ακόλουθοι όροι:
- Ο όρος Geo-web (geospatial web) αφορά τις έξι μεγάλες ιδέες του Anderson: Εκμετάλλευση της δύναμης του πλήθους, δημιουργία σε ατομικό επίπεδο και user-generated υλικό, Openness (Ανοιχτά και ελεύθερα δεδομένα), Δικτύωση, Αρχιτεκτονική της συμμετοχής (Το σύστημα βελτιώνεται όσο μεγαλώνει η χρήση της υπηρεσίας), το μεγάλο πλήθος πληροφοριών) σε σχέση με αυτή την μεταβολή στις Διαδικτυακές Γεωγραφικές Εφαρμογές  (Internet Geographic Applications), οι οποίες ανάδειξαν την σημαντικότητα της γεωγραφίας και τη θέσης ως πληροφορία, ενώ φαίνεται ότι η επίδραση σε απλούς χρήστες του διαδικτύου να είναι μεγάλη αφού πλέον λειτουργούν και ως  πηγή  πληροφοριών  (GPS,  επίγειες παρατηρήσεις κλπ).
- Neogeography, Νέο-γεωγραφία: ο όρος είναι δύσκολος να προσδιοριστεί, αλλά σύμφωνα με τον Turner (2006) αποτελεί μια σειρά από τεχνικές και εργαλεία που πέφτουν έξω από τη σφαίρα των τυπικών ΓΣΠ. Αφορά την κατασκευή χαρτών από άτομα σύμφωνα με τους δικούς τους όρους συνδυάζοντας στοιχεία  από ένα υπάρχων σύνολο  εργαλείων  τους  οποίους  μοιράζονται  τις  πληροφορίες  που μεταφέρονται βασιζόμενοι στην γνώση της θέσης.  Από αυτό τον όρο προκύπτει και ο VGI (Εθελοντική Γεωγραφική Πληροφορία-Volunteer Geographic Information) από τον Goodchild (2007) με σκοπό να περιλάβει στο χώρο του Web  2.0 τα δεδομένα που παρέχονται εθελοντικά από χρήστες και τα εργαλεία που τα χρησιμοποιούνται για την αξιοποίηση και διάδοσή τους. Αποτελεί μια ειδική περίπτωση του ευρύτερου φαινομένου του περιεχομένου δημιουργημένου από χρήστες(user-generated content) και σημαντικό  παράδειγμα  αποτελούν  το  Wikimapia το  Google  Map  Maker  και το OpenStreetMap. Πολλές φορές ορίζεται και ως Crowdsourcing, το οποίο αφορά δεδομένα από το πλήθος.
- Το Geotagging σύμφωνα με το Wikipedia (2011) αφορά την προσθήκη γεωγραφικών μεταδεδομένων (κυρίως συντεταγμένες) σε -μεταξύ άλλων- εικόνες, video, RSS feeds, ιστοσελίδες κ.α. Χρησιμοποιείται σε δημοφιλής  σελίδες  όπως  το  flickr (www.flickr.com),  το  Panoramio (www.panoramio.com)  και  το de.li.cious (www.delicious.com).

Με τον όρο διαδίκτυο (Internet) εννοείτε ένα οποιοδήποτε δίκτυο που συντίθεται από   πολλαπλά   γεωγραφικά   διάσπαρτα   δίκτυα   συνδεδεμένα µέσω   συσκευών επικοινωνίας καθώς και από ένα σύνολο πρωτοκόλλων επικοινωνίας. Με τον όρο  Παγκόσµιος  Ιστός WWW (World Wide  Wed)  εννοείτε µία  δικτυακή εφαρµογή που υποστηρίζει ένα  πρωτόκολλο  μεταφοράς  Hypertext  (HTTP)  και  το οποίο «τρέχει» στην κορυφή του Internet. Πρόκειται για έναν τρόπο πρόσβασης της πληροφορίας µέσω του Internet. Υπάρχουν  και  πολλές  άλλες  εφαρμογές  που  τρέχουν  στο  διαδίκτυο  αλλά  δεν αποτελούν μέρος του Web, εφαρμογές όπως το e-mail, το File Transfer Protocol (FTP) και το Telnet. Με άλλα λόγια το διαδίκτυο είναι  µία υποδοµή που υποστηρίζει πολλές εφαρμογές (συνήθως βασισμένες στο μοντέλο client/server) εμπεριεχομένου  και  του  web,  καθώς  επίσης  περισσότερο  εξειδικευμένες  εφαρμογές client/server οι οποίες είναι έτοιµες να αναδυθούν. Κατά συνέπεια, ο όρος Internet GIS δεν είναι απαραίτητα συνώνυμος  µε τον όρο Web  based  GIS.  Ο  πρώτος  όρος  αναφέρεται  στην  χρήση  του  Internet  ως  µέσο  για εξαγωγή δεδομένων, εκτέλεση διαδικασιών ανάλυσης και παρουσίαση αποτελεσμάτων ενώ  ο  δεύτερος  όρος  αναφέρεται  στη  χρήση  του  παγκόσμιου  ιστού  (WWW)  ως πρωταρχικό  µέσο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση χρησιμοποιείται το υπολογιστικό μοντέλο χρήστη/εξυπηρετητή (client/server). Στην περίπτωση του Web based GIS το Web χρησιμοποιείται ως  μοναδικός χρήστης, ενώ στην περίπτωση του  Internet  GIS  το  Web  δεν  χρησιμοποιείται  απαραίτητα  ως  µόνος  χρήστης,  αλλά μπορούν  να  χρησιμοποιηθούν  και  άλλοι  χρήστες.  Παρόλο  που  το  Web  είναι  ένα ουσιώδης κομμάτι του Internet και μάλιστα η πιο σημαντική εφαρμογή που τρέχει σ’ αυτό, εκείνη που τρέχει από την αρχή της ύπαρξης του Internet και τέλος εκείνη που χρησιμοποιούν κατά  κύριο λόγο τα  GIS προγράμματα που  τρέχουν  στο  διαδίκτυο,  ο όρος  Internet  GIS  έχει  ευρύτερη  και  πιο  διαρκή  έννοια  σε  σχέση  µε τον όρο Webbased  GIS.  Αφήνει  χώρο  για  να  συμπεριληφθούν  άλλες  και νέες  εφαρμογές στο Internet.

Ένα δικτυακό ΓΣΠ πρέπει επίσης να είναι ένα σύστημα αλληλεπίδρασης με το χρήστη. Το Διαδίκτυο από τη φύση του είναι ένα μέσο μετάδοσης κυρίως στατικής πληροφορίας. Οι περισσότεροι χάρτες που παρουσιάζονται στο web είναι στατικές εικόνες όπου ο χρήστης έχει λίγες ή καθόλου δυνατότητες αναζήτησης περαιτέρω πληροφορίας, ενώ οι συνηθισμένες δυνατότητες των ΓΣΠ παρουσιάζονται σε πολύ περιορισμένη έκταση (π.χ. μεγέθυνση in/out). Μια άλλη δυνατότητα του δικτυακού ΓΣΠ είναι και αυτή της ανανέωσης των δεδομένων δυναμικά και για όλους τους χρήστες. Ανανεώνοντας τα δεδομένα στο διακομιστή όλοι οι χρήστες έχουν αυτόματη πρόσβαση στα καινούρια δεδομένα. Χρήση αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να γίνει και σε real-time εφαρμογές όπου τα δεδομένα ανανεώνονται σε πραγματικό χρόνο. Αυτή η δυναμική φύση του δικτυακού Γ.Σ.Π. του δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησής του σε εφαρμογές συγκοινωνιακών συστημάτων (παρουσίαση κυκλοφοριακών μετρήσεων, ατυχημάτων, κλπ), συστημάτων επεξεργασίας δορυφορικών εικόνων, κ.ά.

Ιστορία
Με την ανάπτυξη του πρωτοκόλλου HTTP και της γλώσσας προγραμματισμού HTML από το 1993 λειτουργεί η πρώτη υπηρεσία web mapping.  Οι  πρώτες  αυτές  εφαρμογές  ουσιαστικά  παρείχαν  κάποιες  προκαθορισμένες πληροφορίες από τον πάροχο και επέτρεπαν μικρές τροποποιήσεις από τον τελικό χρήστη. Κυρίως αφορούσαν τη λεπτομερή απεικόνιση μιας περιοχής την οποία επέλεγε ο χρήστης στέλνοντας εντολή κάνοντας click πάνω σε αυτή. Αργότερα δημιουργήθηκαν υπηρεσίες εύρεσης διευθύνσεων και διαδρομών χρησιμοποιώντας βασικές λειτουργίες ΓΣΠ όπως το MapQuest, το Streetmap και το MultiMap καθώς και πιο εξειδικευμένες εφαρμογές όπως το ArcServer της ESRI. Το Open Geospatial Consortium (OGC) έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανταλλαγή γεωγραφικών δεδομένων από χρήστες, εταιρίες και πανεπιστήμια ενώ τέθηκαν πρότυπα διαλειτουργικότητας αυτών. Ένας οργανισμός μπορεί να χρησιμοποιήσει το λογισμικό και τα δεδομένα από διαφορετικές πηγές χωρίς δαπανηρές και περίπλοκες διαδικασίες μετατροπής των δεδομένων και από το 2000 έχει αναπτύξει ένα σύνολο προτύπων διαδικτυακής χαρτογράφησης.  Γενικά  μέχρι  το 2005,  ενώ  υπήρχε  η  δυνατότητα  ανταλλαγής  γεωγραφικών πληροφοριών μέσω του διαδικτύου, η ανάπτυξη διαδικτυακών εφαρμογών χαρτογράφησης (internetbased mapping applications) παρέμενε πολύπλοκη με υψηλό κόστος και μικρό αριθμό προγραμματιστών. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του web mapping εκτός της εξάπλωσης του ευρυζωνικού internet είχαν τα παρακάτω: το Web 2.0, τα GPS, οι τεχνικές ανάπτυξης σελίδων AJAX και τα API.

Βασικά Συστατικά Μέρη των Διαδικτυακών ΓΣΠ

Σε  γενικές γραμμές τα Διαδικτυακά ΓΣΠ  έχουν  τέσσερα  βασικά  συστατικά  μέρη:



webgis
* Τον χρήστη (client)
* Τον διακομιστή του διαδικτύου  (web server)  µε τον διακομιστή της εφαρμογής (application server)
* Τον διακομιστή των χαρτών (map server) και
* Τον διακομιστή της βάσεως δεδομένων (data server)

Ο τομέας του χρήστη (client) χρησιµοποιείται ως το περιβάλλον εργασίας  µε το οποίο ο  εκάστοτε  χρήστης  μπορεί  να  αλληλεπιδρά  και  να  επικοινωνεί  µε  το  λογισμικό των Διαδικτυακών ΓΣΠ. Ο εξυπηρετητής του διαδικτύου  (web server) λαμβάνει τα αιτήματα των  χρηστών,  διανέμει στατικές ιστοσελίδες και θέτει σε λειτουργία τους εξυπηρετητές των εφαρμογών.   Ο   εξυπηρετητής της εφαρμογής (application  server) διαχειρίζεται τις συναλλαγές του server και την ασφάλεια ενώ παράλληλα ρυθμίζει και την ισορροπία του συστήματος. Ο εξυπηρετητής χαρτών (map server) επεξεργάζεται τα αιτήματα των χρηστών και παράγει τους απαιτούμενους χάρτες. Τέλος  ο  εξυπηρετητής  δεδομένων (data server) διανέµει χωρικά  και  µη  χωρικά δεδομένα ενώ  παράλληλα παρέχει πρόσβαση και διαχείριση µέσω της γλώσσας προγραμματισμού SQL (Structured  Query  Language)  ή µέσω  κάποιας  άλλης γλώσσας ανάλογα µε το λογισμικό που χρησιμοποιείται κάθε φορά.

Τα  Γεωγραφικά  Συστήματα  Πληροφοριών  που  λειτουργούν  στο  διαδίκτυο (Web-GIS) υιοθετούν το μοντέλο αρχιτεκτονικής τριών επιπέδων ή γενικότερα ν επιπέδων χρήστη - εξυπηρετητή. Τυπικά υπάρχει ο χρήστης (client),   ένας εξυπηρετητής διαδικτύου (web server) και ένας εξυπηρετητής   εφαρμογών (application  server) ενώ παράλληλα  υπάρχει ένας ή περισσότεροι  εξυπηρετητές ΓΣΠ και εξυπηρετητές της βάσης δεδομένων  (data servers). Τα Web-GIS  μπορούν να  χωριστούν  σε  δύο  μεγάλες  κατηγορίες  ανάλογα  µε  τον τρόπο σύνδεσης  στο διαδίκτυο, στα Web-GIS που συνδέονται ενσύρματα  (Internet GIS) και στα WebGIS που συνδέονται ασύρματα (mobile GIS)

Σχήματα Υλοποίησης
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι υλοποίησης των δικτυακών ΓΣΠ. Μπορούν να διαιρεθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες τα σχήματα υλοποίησης, σε αυτά που:
- βασίζονται στο server (server-side) και
- σε αυτά που βασίζονται στον client (client-side).
Στα server-side δικτυακά ΓΣΠ ο χρήστης ζητάει κάποια δεδομένα, η αίτησή του αυτή μεταβιβάζεται στο server, ο οποίος επιστρέφει ολοκληρωμένη την απάντηση - όλη η εργασία δηλαδή εκτελείται στον server.
Τα client-side δικτυακά Γ.Σ.Π. αξιοποιούν την υπολογιστική ισχύ του client, εκτελώντας εκεί τις περισσότερες διεργασίες και καταφεύγουν στο server μόνο για να ζητήσουν καινούρια γεωγραφικά δεδομένα ή για να κάνουν αναζήτηση σε κάποια βάση δεδομένων.
Server-side δικτυακά Γ.Σ.Π.
Η υλοποίηση αυτών των σχημάτων περνά μέσα από τη χρήση του Common Gateway Interface (CGI). Στις πρώτες μέρες του Διαδικτύου το CGI ήταν ο μοναδικός ουσιαστικά τρόπος για να αποκτήσει κάποια δυναμική φύση το web. Τα CGI αποτελούν στην ουσία κάποια προγράμματα που τρέχουν στο server με παραμέτρους που δίνονται από το χρήστη μέσω ενός web browser. Αυτά τα προγράμματα μπορεί να είναι αυτόνομα είτε να δουλεύουν σε συνεργασία με κάποιο από τα συνηθισμένα πακέτα γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών όπως το ArcInfo (ESRI, 1999), MapInfo (MapInfo, 1999), Intergraph (Intergraph, 1999), κ.ά.. Στη δεύτερη περίπτωση το CGI πρόγραμμα μεσολαβεί μεταβιβάζοντας τις παραμέτρους του χρήστη στο πακέτο Γ.Σ.Π. και μετά μετατρέποντας το αποτέλεσμα σε μορφή που μπορεί να παρουσιαστεί μέσα από ένα web browser.
Τα CGI διαδικτυακά Γ.Σ.Π. βασίζονται μόνο στις λειτουργίες του server. Χρησιμοποιούν το web browser σαν το user interface. Αυτό παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι ο χρήστης είναι εξοικειωμένος με αυτό. Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι πως - ιδιαίτερα με τη χρήση ήδη υπαρχόντων πακέτων σε συνεργασία με κάποιο CGI script - μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ήδη υπάρχοντα δεδομένα χωρίς να απαιτούνται αλλαγές. Τέλος είναι προσπελάσιμα από όλους μιας και  CGI scripting και  HTML υποστηρίζουν όλοι οι web browsers. Από την άλλη η εξάρτηση των δυνατοτήτων του δικτυακού Γ.Σ.Π. από την HTML περιορίζει αυτές τις δυνατότητες μια και οι χάρτες παρουσιάζονται σαν απλές εικόνες με μειωμένη τη δυνατότητα αλληλεπίδρασης με το χρήστη. Ένα άλλο σοβαρό μειονέκτημα αυτών των υλοποιήσεων είναι πως δημιουργούν εξαιρετικά μεγάλη κίνηση στο δίκτυο μια και για κάθε απαίτηση του χρήστη πρέπει πριν την απάντηση να παρεμβληθεί ο server. Αυτό συμβαίνει γιατί και το CGI και το HTTP (το πρωτόκολλο του internet) δεν μπορούν να κρατήσουν καταστάσεις οπότε η όποια διαδικασία πρέπει να ξεκινάει κάθε φορά από την αρχή. Ένα ακόμη πρόβλημα είναι πως αν έχουμε ένα site με πολύ κίνηση ο server  θα φορτωθεί πολύ γρήγορα μια και θα έχει να ικανοποιήσει συνεχώς πολλές απαιτήσεις ταυτόχρονα.


Client-side δικτυακά Γ.Σ.Π.
Ένας τρόπος να ξεπεραστούν τα μειονεκτήματα των server-side δικτυακών είναι να δημιουργηθούν δικτυακά Γ.Σ.Π. με διαφορετική αρχιτεκτονική. Τα client-side δικτυακά Γ.Σ.Π. έχουν το χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες εργασίες εκτελούνται στο web browser του υπολογιστή του χρήστη και από τον server ζητούνται μόνο νέα δεδομένα ή κάποια κομμάτια (modules) του client προγράμματος. Τα client προγράμματα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, σε αυτά τα οποία απαιτούν κάποια εγκατάσταση από την πλευρά του χρήστη και σε αυτά τα οποία όλες οι δυνατότητες βρίσκονται σε ένα πρόγραμμα (συνήθως γραμμένο σε Java) που «κατεβαίνει» στον υπολογιστή του χρήστη μέσω μιας HTML σελίδας. Το πρόγραμμα αυτό λέγεται applet και χάνεται όταν ο χρήστης αλλάζει site ή κλείνει τον web browser. 


Plug-Ins και ActiveX controls
Τα Plug-Ins και ActiveX controls χρησιμοποιούνται για την επέκταση των δυνατοτήτων του web browser, τα πρώτα της Netscape™ ενώ τα δεύτερα της Microsoft™. Είναι ανεξάρτητα κομμάτια λογισμικού που λειτουργούν όμως στα πλαίσια του web browser. Χρησιμοποιώντας απλή HTML φορτώνονται μέσα στη σελίδα και έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν σταδιακά τα απαραίτητα δεδομένα από το server. Το σημαντικότερό τους μειονέκτημα είναι ότι εξαρτώνται από το λειτουργικό σύστημα και τον τύπο του υπολογιστή (platform-dependant) πάνω στον οποίο τρέχουν. Έτσι για κάθε έκδοση λειτουργικού συστήματος και κάθε υπολογιστική πλατφόρμα απαιτείται και μια έκδοση του αντίστοιχου Plug-in ή ActiveX control. Αυτό δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε όσους αναπτύσσουν δικτυακά Γ.Σ.Π. μια και πρέπει να αναπτύξουν και να διατηρούν πολλαπλές εκδόσεις του ίδιου λογισμικού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ότι οι εφαρμογές δικτυακών Γ.Σ.Π. πρέπει να αναπτύσσονται και για διαφορετικούς browsers και για διαφορετικά υπολογιστικά συστήματα.
Από την πλευρά του χρήστη παρατηρούνται δύο πράγματα που αφορούν την ανάγκη εγκατάστασης επιπλέον λογισμικού από τον ίδιο τον χρήστη στον υπολογιστή του. Το πρώτο έχει να κάνει με την αύξηση του όγκου και της πολυπλοκότητας διαχείρισης του browser. Τα διάφορα plug-ins / ActiveX controls υποστηρίζουν μόνο τα αρχεία ενός συγκεκριμένου κατασκευαστή και δεν μπορούν να διαβάσουν τα υπόλοιπα που είναι σε διαφορετικό format. Έτσι ο χρήστης είναι υποχρεωμένος να εγκαθιστά στον δίσκο του ένα plug-in ή ActiveX για κάθε τύπο αρχείου. Και αν σκεφτεί κανείς πόσα διαφορετικά formats υπάρχουν για τα γεωγραφικά δεδομένα καταλαβαίνει αμέσως τις επιφυλάξεις που εκφράζονται. Το δεύτερο σημείο που τονίζεται από την πλευρά των χρηστών αφορά τις επιφυλάξεις που διατυπώνονται για θέματα ασφαλείας μια και πρέπει να εγκαταστήσει κανείς λογισμικό προερχόμενο από άγνωστες πηγές.

ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ WEB GIS

Η  γεωγραφική  πληροφορία  αποτελεί  έναν  από  τους  πιο  πολύπλοκους  τύπους πληροφορίας  που  αποθηκεύονται  σε  ένα  υπολογιστικό  σύστημα.  Παράλληλα,  λόγω της μοναδικότητας   που   διαθέτουν   οι   κατανεμημένες   υπηρεσίες   ΓΣΠ   απαιτούν διαφορετική  λύση  σε  σχέση  µε  άλλους  τύπους  υπηρεσιών  πληροφόρησης  όπως  για παράδειγμα  οι  υπηρεσίες  οικονομικής  πληροφόρησης  ή  οι  υπηρεσίες  στατιστικής πληροφόρησης  κ.ο.κ.  
Αρχικά, τα περιεχόμενα της γεωγραφικής πληροφορίας ποικίλουν σε διαφορετικές αναλύσεις,  κλίμακες,  χρόνους  και  πεδία.  Αποτελεί  λοιπόν  πρόκληση  η ανάπτυξη ετερογενών δομών δεδομένων ή η υιοθέτηση μίας  προκαθορισμένης διαδικασίας μεταφοράς γεωγραφικής πληροφορίας  µέσω των δικτύων. Για παράδειγμα, µία σειρά κανονικοποιημένων (raster)  εικόνων µε 40 μέτρα  ανάλυση  απαιτεί  διαφορετικά πρωτόκολλα  και  διαδικασίες  μεταφοράς  συγκρινόμενα  µε τα διανυσματικά  γραφήματα ακριβείας. Τα παρόντα ΓΣΠ έχουν δυσκολία στην παροχή διαλειτουργικών χωρικών δεδομένων και διαδικασιών αυτόματης  μετατροπής - διανομής   αυτών. Απαιτείται   λοιπόν   προσπάθεια εξομάλυνσης  των  διαφορετικών  χαρακτηριστικών  των  γεωγραφικών  πληροφοριών ώστε  να  δομηθεί  η  κατάλληλη  αρχιτεκτονική  ικανή  να  αντεπεξέλθει  σ’  αυτές  τις απαιτήσεις.
Από  αυτά  τα  δύο  απλά  παραδείγματα  προκύπτει  ότι  η  αξία  των  γεωγραφικών πληροφοριών   αυξάνει   ολοένα   και   περισσότερο   παρέχοντας   στους   χρήστες   την δυνατότητα    να    εκτελούν    διαδικασίες    ανάλυσης    ΓΣΠ. Τα  πρώτα  Internet  GIS  συστήματα  που  δημιουργήθηκαν έδωσαν έμφαση  στην  απεικόνιση  και  παρουσίαση  των  πληροφοριών  ενώ  παρουσιαζόταν σοβαρή  έλλειψη  στην  παροχή  υπηρεσιών  ανάλυσης  και  γενικότερα  διαδικασιών που πραγματοποιούνται σε  ένα  κλασικό   επιτραπέζιο   σύστημα. Το κύριο πρόβλημα εντοπίστηκε στην έλλειψη κατάλληλων μηχανισμών για εξαγωγή και  «σήκωμα» νέων λειτουργιών  στον  εξυπηρετητή  του  συστήματος. Απαιτείται λοιπόν η δημιουργία διαλειτουργικών   προγραμμάτων (γεγονός   το   οποίο μέχρι   πρόσφατα   δεν   ήταν διαθέσιμο) για την καλύτερη αξιοποίηση, διανομή και λειτουργία των GIS δεδομένων και εφαρμογών.
Παρόλο  που  η  ιδέα  των  διαλειτουργικών  προγραμμάτων  υπήρχε  για  αρκετές δεκαετίες στην επιστήμη  των υπολογιστών, στον τομέα των  λογισμικών ΓΣΠ άργησε πολύ να εφαρμοστεί ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται τα πρώτα διαλειτουργικά προγράμματα.
Κάτι που πρέπει ακόμη να ληφθεί υπ’ όψιν είναι η δομή των  μεταδεδοµένων. Για να  μπορεί  να  επιτευχθεί  η  διαλειτουργικότητα  τόσο  των  δεδομένων  όσο  και  των προγραμμάτων απαιτείται να αναθεωρηθεί το σχήμα των μεταδεδομένων και να δοθεί έμφαση   στο   λειτουργικό   χαρακτήρα   αυτών.   Στα παραδοσιακά συστήματα ΓΣΠ χρησιμοποιούνται  περιγραφικά  μεταδεδοµένα  για  τον προσδιορισμό  της  προέλευσης  των δεδομένων ή για να εξυπηρετηθεί η σωστή χρήση των δεδομένων. Από την  άλλη  πλευρά  η  έρευνα  στο  πεδίο  των μεταδεδομένων  στην  επιστήμη  των υπολογιστών   δίνει   έμφαση   σε μεταδεδομένα   αναγνώσιμα από μηχανές   για αποθήκευση,  αναζήτηση  και  ολοκλήρωση των συστατικών του  λογισμικού. Η έρευνα των κατανεμημένων υπηρεσιών  ΓΣΠ πρέπει να υιοθετεί  και  τις δύο  ιδέες  και  να  σχεδιάζει  ένα ολοκληρωμένο  σχήμα  μεταδεδομένων  για  χωρικά δεδομένα και συστατικά του λογισμικού. Αυτό το σχήμα είναι ένα από τα κλειδιά για να την επιτυχή ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής των κατανεμημένων υπηρεσιών ΓΣΠ.
Ένα άλλο μοναδικό χαρακτηριστικό της γεωγραφικής πληροφορίας είναι η δύναμη της λειτουργίας επίθεσης, στην οποία η πληροφορία επεξεργάζεται και δημιουργούνται νέα  θεματικά  επίπεδα  σύνθετης  πληροφορίας.  Για  παράδειγμα,  ένας οδικός χάρτης μπορεί να γίνει  ακόμη πιο χρήσιμος για  τους τουρίστες αν συνδυαστεί (επίθεση δύο χαρτών) µε έναν χάρτη   σημείων   ενδιαφέροντος   όπως   ξενοδοχεία,   πρατήρια καυσίμων, πάρκα, εστιατόρια κ.λπ.  Ένα πολύ καλό παράδειγμα είναι  η επίθεση  ενός χάρτη  πληθυσμιακής  αλλαγής  µε  έναν  χάρτη  διαθέσιμων  οικιστικών  μονάδων  µε αποτέλεσμα να μπορεί να γίνει πρόβλεψη για τυχόν ανάγκες στέγασης.
Συνοψίζοντας όλα όσα ειπώθηκαν στις παραπάνω παραγράφους  µπορεί τελικά να λεχθεί  ότι  τα  Web ΓΣΠ  είναι  ένα  κεντρικό  δίκτυο  ΓΣΠ (ενσύρματο  ή  ασύρματο) που χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο ως πρωταρχικό µέσο για   την παροχή πρόσβασης  σε κατανεμημένα  δεδομένα  και  άλλες  πληροφορίες,  διάσπαρτη  χωρική  πληροφορία  και διεξαγωγή ανάλυσης ΓΣΠ. Ένα τέτοιο σύστημα επιτρέπει σε  µία ποικιλία συσκευών να έχουν πρόσβαση  σε χωρικά δεδομένα και εργαλεία επεξεργασίας σε εξυπηρετητές οι οποίοι  βρίσκονται  οπουδήποτε  και  σε  οποιοδήποτε  χρονικό  διάστημα. Οι συσκευές μπορεί να είναι σταθεροί ή φορητοί υπολογιστές, PDA’ s ή κινητά τηλέφωνα, ενώ οι εξυπηρετητές μπορεί να βρίσκονται κατανεμημένοι σε πολλαπλές περιοχές.

Δεδομένου  του εύρους  των  τεχνολογιών  ΓΣΠ  και  της  διαφοροποίησης  των όρων, παρατίθεται μια εξήγηση της ορολογίας που  χρησιμοποιήθηκε.
Internet:  είναι οποιοδήποτε δίκτυο συντίθεται από πολλαπλά, γεωγραφικά διάσπαρτα δίκτυα, τα οποία συνδέονται µέσω συσκευών επικοινωνίας και ενός συνόλου πρωτοκόλλων επικοινωνίας.

World   Wide   Web:   είναι µία   δικτυακή   εφαρμογή   που   υποστηρίζει   το πρωτόκολλο  HTTP  και  είναι  η  κύρια  εφαρμογή  που  τρέχει  στην  κορυφή  του Internet. Είναι µία από τις σπουδαιότερες εφαρμογές του διαδικτύου.

ΓΣΠ:  είναι  η  συντόμευση  για  τα  Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών.  Είναι χρήσιμο  να  εξεταστούν  τα  ΓΣΠ  ως  ένα  πεδίο  έρευνας  ή  ως  µία  αυθαίρετη έννοια.

Internet GIS: είναι το πλαίσιο λειτουργίας των δικτυακά βασιζόμενων ΓΣΠ που χρησιμοποιούν   το   διαδίκτυο   για   να   έχουν   πρόσβαση   σε   απομακρυσμένη γεωγραφική πληροφορία και σε εργαλεία γεω-επεξεργασίας.

Web  GIS:  αναπαριστά  ένα  ευρύ  πλαίσιο  λειτουργίας  που  εμπεριέχει  τόσο  τα Internet GIS όσο και τα mobile GIS. Ο συγκεκριμένος όρος δίνει έμφαση στα χαρακτηριστικά του λογισμικού του Internet GIS και του mobile GIS τα οποία είναι κατανεμημένα και δυναμικά.

Web  GIServices:  εστιάζουν  στις  «on-line»  υπηρεσίες  πληροφόρησης  και  στις εφαρμογές  του  Internet  GIS  που  είναι  προσανατολισμένες  στην  επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων.

http://www.chulavistaca.gov/City_Services/Community_Services/Public_Works_Oper/ations/Parks/rohmap.asp
http://localhost:8008/mapguide/phpviewersample/dwfviewersample.php

http://mapguide.osgeo.org/gettingstarted.html   
http://mapguide.osgeo.org/files/mapguide/docs/MgOpenSourceDevGuide.pdf

http://mapguide.osgeo.org/files/devguide.zip   
http://images.autodesk.com/adsk/files/Why_Develop_with_New_MapGuide.pdf

http://gis.esri.com/library/userconf/proc99/proceed/papers/pap634/p634.htm
http://images.autodesk.com/adsk/files/Why_Develop_with_New_MapGuide.pdf

http://gis.esri.com/library/userconf/proc99/proceed/papers/pap634/p634.htm

http://www.esri.com/software/arcgis/arcgisserver/about/functionality-matrix.pdf

http://www.gisdevelopment.net/technology/gis/techgi0021.htm

http://www.ntia.doc.gov/ntiahome/digitaldivide  
http://www.sbg.ac.at/geo/eogeo/authors/frew/frew.htm

http://greenwish.colorado.edu/babs/esri/P634.htm
http://www.openGIS.org  
http://www.webgisdev.com  
http://www.webgisdev.com/webgis_framework.pdf     
http://www.esri.com/software/arcgis/arcgisserver/about/whats-new.html

http://webhelp.esri.com/arcgisdesktop/9.2/index.cfm?TopicName=welcome

http://mapguide.osgeo.org/gettingstarted.html 

cloudgis 

GISCloud

Το GIS Cloud είναι μια υπηρεσία που επιτρέπει στους χρήστες να φιλοξενήσουν, να διαχειρίζονται και να έχουν πρόσβαση στα γεωχωρικά τους δεδομένων τους στο “σύννεφο”. Το GIS Cloud επιτρέπει επίσης τη δημιουργία, επεξεργασία και δημοσίευση των χαρτών από τα γεωχωρικά δεδομένα.

Το GIS Cloud API επιτρέπει στους προγραμματιστές να έχουν πρόσβαση και να ενσωματώσουν τα δεδομένα και τη λειτουργικότητα του GIS
Cloud σε άλλες εφαρμογές. Μερικά παραδείγματα μεθόδων API περιλαμβάνουν τη δημιουργία διόρθωση και διαγραφή χαρτών, τη δημιουργία και προσθήκη επιπέδων και των χαρακτηριστικών τους.

Τι είναι το GISCloud

Το GISCloud είναι μία τεχνολογία που βρίσκει τη δημιουργία της στην εξέλιξη των διαδικτυακών ικανοτήτων. Η αύξηση της ικανότητας του διαδικτύου παγκοσμίως είναι η πηγή της ανάπτυξης των τεχνολογιών που έχουν σχέση με τα GISCloud. Τα GIS ξεκίνησαν μόνο ως λογισμικά και απαιτούνταν η εγκατάστασή τους στους υπολογιστές μας. Κατόπιν, εμφανίστηκαν τα WebGIS με περιορισμένες λειτουργίες και χωρίς χρηστικότητα αλλά ούτε και καλή εργονομία. Σήμερα, ακολουθούμε νέες εφαρμογές που είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο και που συγκεντρώνουν τα χωρικά δεδομένα. Έτσι, καλούν τον κάθε χρήστη να συμμετάσχει στη δημιουργία χωρικών δεδομένων και επίσης στην ελεύθερη διάθεση τους στο κοινό. Το GISCloud είναι μια από αυτές τις διαδικτυακές εφαρμογές που επιτρέπουν κάθε χρήστη να βάλει δημόσια τα χωρικά δεδομένα που επιθυμεί.

Η διαφορά είναι ότι το GISCloud είναι ειδικότερα ένα WebGIS ήδη διαθέσιμο που δεν αναγκάζει τον χρήστη να κάνει την εγκατάσταση του. Δηλαδή το GISCloud είναι μια νέα υπηρεσία γεωγραφικών εργαλείων που διαθέτει αυτόματα τα γεωγραφικά δεδομένα στο διαδίκτυο και με το WebGIS που επισυνάπτεται στην παρούσα υπηρεσία.

Σε αυτή τη φάση δεν είναι ανάγκη να εγκαταστήσουμε ένα WebGIS για μια ειδική εφαρμογή. Η εφαρμογή του GSICloud διαθέτει το WebGIS με μία συγκεκριμένη διεύθυνση URL. Ο χρήστης έχει μόνο να ανεβάσει (upload) τα δεδομένα στην κεντρική ιστοσελίδα της εφαρμογής. Η ιστοσελίδα είναι η http://www.giscloud.com.

 

Τι κάνει το GISCloud

Η εφαρμογή GISCloud παρουσιάζεται σε 6 ενότητες. Μια ενότητα περιλαμβάνει τα εργαλεία χαρτογράφησης για τη συμμετοχή του χρήστη. Μια άλλη ενότητα αφορά τη διάχυση των χαρτών στο διαδίκτυο. Άλλη είναι για την εισαγωγή της εφαρμογής σε Κινητή Πλατφόρμα (mobile platform). Μια άλλη για τη θεματική χαρτογράφηση, άλλη για την εισαγωγή σε υπάρχοντα συστήματα και μια τελική ενότητα της εφαρμογής αντιστοιχεί για το personal cloud (ατομικές και προσωπικές εφαρμογές WebGIS). Η εφαρμογή GISCloud είναι σε συνεχή ανάπτυξη και ετοιμάζεται για την ολοκλήρωση με τη γλώσσα προγραμματισμού HTML5 που θα προσφέρει μια καλύτερη αλληλεπίδραση μεταξύ των εικόνων του client και του εξυπηρετητή (server).

Μέλλον

Τα GISCloud είναι ένα κομμάτι του cloud computing που σημαίνει ότι οι εφαρμογές βρίσκονται σε απομακρυσμένα κέντρα δεδομένων. Δηλαδή βοηθάει για να κατεβάσει το λειτουργικό κόστος και το χρόνο για την αξιοποίηση μιας βάσης δεδομένων. Είναι μία αξιοποιήσιμη λύση για το Δημόσιο τομέα και είναι μια λύση επίσης για μια καλύτερη πληροφορία (ποιότητα και ποσότητα) που έχουν σχέση με τις υπηρεσίες του πολίτη.

(Συντάκτρια Β. Μελιάδου)

Ημερολόγιο

«  Οκτώβριος 2018  »
ΔΤΤΠΠΣΚ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

Απόψεις του Διαχειριστή

Χρήσιμες συμβουλές

Ροές Ειδήσεων RSS Feeds

Τηλεσυνομιλίες

Μετρητής επισκεπτών

conter12

Επαφές

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 39 επισκέπτες και κανένα μέλος

Καινοτόμες εφαρμογές

Παγκόσμιος μετεωρολογικός χάρτης